Andrea, 6 augustus 2007
Nederland Oudenbosch/Breda

Mozambique en weer thuis!!!

Eindelijk daar ben ik met mijn laatst afluitend verhaal. Zoals beloofd vertel ik over mijn reis naar Mozambique en natuurlijk over mijn thuiskomst in Nederland.

Nadat ik de laatste 1,5 week in dat luxe huis heb verbleven in Mulanje (wat opzich al een soort van vakantie was) had ik nog 10 vrije dagen om rond te reizen. Samen met 2 Amerikaanse meiden zijn we door Mozambique gaan trekken met het openbaar vervoer. Ik kan je vertellen......het was n hele belevenis. De eerste dag zouden we van Mulanje, Malawi naar Mocuba in Mozambique gaan, dit zou ongeveer 3 uur duren. Wij hebben er de hele dag over gedaan. Bij de grens zijn we in een pick-up gestapt met nog zo'n 30 andere mensen. 4 mensen zaten in de auto waarvan de andere 26 inclusief ons achter op de pick-up zaten. Met de bagage van al die mensen en onze backpacks!!! Dan kun je je wel voorstellen dat het erg krap was. Iedereen heeft zich aan elkaar vastgehouden om maar niet met een snelheid van 80 tot 100 km/uur van die pick-up te vallen. Naar Mocuba was pure zandpad wat tot de eerste lekke band resulteerde. Na nog een 30 km was de tweede lekke band aan de beurt. Dat betekende dat we nog maar 1 reserve band over hadden. Maar ondans dat, sjeezde de bestuurde met al die mensen en bagage gewoon lekker door op het zandpad met grote kuilen en gaten en 26 mensen achterop gepropt!!!! Tja......het moest er natuurlijk van komen, de derde en laatste reserve band moest erop gelegd worden, ook dat heeft niet lang geduurd. Aangezien dat bandje zooo dun was en veel kleiner dan de andere, leverde dat nog een lekke band op. Dus...toen stonden we daar, midden in de bushbush, terwijl het al wat donker en koud werd, begon het zachtjes te regenen, helemaal onder het stof...verlangend naar een douche, wachtend op iemand die een groep van 30 man zou kunnen meenemen, met het einde nog niet in zicht. Uiteindelijk komt er een grote vrachtwagen aan waar we met z'n alle op konden. De redder in nood.

Je zou nu denken dat die dag de meest vreselijkste rit zou zijn dat je je zou kunnen bedenken. Helaas!!!! We moesten nog verder naar het zuiden afreizen om straks te kunnen duiken met de walvishaaien, schildpadden en roggen. 'The ride of hell' kwam daarna! We zouden met een bus verder reizen. Dus de dag van te voren een ticket gekocht voor die bus, het luxe was dat we zelfs ons eigen plaatsje konden uitzoeken, Dus doe maar lekker voor naast de deur, zodat we de ruimte met onze benen hebben. 's Nachts om 3 uur vertrokken we. De mannen van de bus waren druk bezig met waarschijnlijk de verhuizing van een mede pasagier, want boven op de bus stond een groot houten 2 persoons bed, met nog heel veel spullen van anderen en een geit!!! Die geit heeft daar dus 2 dagen en 2 nachten op dat dak gestaan. 's Nachts in de kou en overdag in de bloedhete zon stof happen. De 18 uur dat wij in de bus zaten ( de rest reisde nog langer door) leken oneindig. We dachten dus het beste plek te hebben, maar volgens mij had heel de bus geen beste plek. De plaatsen waren 2 bij 2 en een bank achterin voor 5 personen. Daar zaten er dus 6, plus in het middenpad stonden tassen en andere spullen waar mensen op moesten gaan zitten, bij de deur waar wij zaten stonden nog eens 5 mensen hutje op mutje met spullen. Er was niet voldoende plek om te zitten en de deur moest van buiten aangedrukt worden omdat het niet dicht kon! Nadat de bus aangeduwd was (omdat hij niet wilde starten) konden we vertrekken. 18 Uur lang met mensen in een bus die je niet ken, die tegen je aan hangen, liggen, op je schoot zitten en waarmee je wildplast als de bus een korte pauze neemt. Tja...dan bouw je wel een speciale band op, wat niet echt had gehoeven.

Na die 18 uur waren we wel toe aan een heerlijke strandvakantie. 3 dagen Villanculos, ondanks het niet al te zonnige weer, was het heerlijk en gezellig! Heb nog kunnen duiken wat schitterend was. Schildpadden, Manta's, Dolfijnen en verschillende koralen en vissen. Helaas geen walvishaaien. Aangezien ik vanaf Malawi naar huis vloog, moesten we weer terug reizen naar Malawi. Gelukkig dat die reis wel iets makkelijker ging en korter duurde.

De dag van vertrek naar Nederland ben ik met Moses gaan lunchen, heb m'n spullen gepakt en ben nog even langs mijn werk gegaan om gedag te zeggen. Toch wel uitkijkend om weer naar huis te gaan, gaf het me toch een raar gevoel dit land te verlaten. Want 's ochtend met een ontbijtje naar de berg kijken en genieten in het zonnetje zit er toch niet meer in. Het groene land en de vriendelijke mensen zal ik zeker gaan missen en stiekem doe ik dat nu al een beetje.

Op Schiphol werd ik verrast met een blije familie en spandoek. Rob stond me al zenuwachtig op te wachten. Wat was ik blij om iedereen weer te zien. Die dag hebben we bij gekletst en toch ook wel vroeg naar bed. Aangezien ik gewend was om 7 uur op bed te liggen was 11 uur toch laat om mijn eigen bedje in te duiken en Rob had nog last van zijn jetlag van Thailand.

Maar zoals de meeste van jullie al weten gaan Rob en ik samen in Breda wonen. Het is ook al bijna klaar, vandaar het late bericht omdat we druk aan het verven en inrichten waren. De verhuisberichten worden verstuurd!

Als laatste wil ik iedereen bedanken die me gevolgd hebben doormiddel van mijn site, het plaatsen van berichtjes, maar ook door het sturen van kaartjes en emails. Iedere keer was het toch weer spannend om te zien wie er een bericht achtergelaten hadden en wie er aan mij dachten. Dat heeft mij vaak veel steun en een fijn gevoel gegeven in een land met zo'n verschillende cultuur en gewoontes. Nogmaals bedankt allemaal!!!! Daarom hoop ik dat jullie van de verhalen hebben mogen genieten en op deze manier een stukje van mijn avonturen hebben mogen mee beleven. Voor degene die geinteresseerd zijn naar nog meer verhalen en de foto's, kunnen straks in Breda langskomen.

Heel veel liefs Andrea

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl